Kijk de uitzending

De chaos rond de asielwetten laat zien hoe weinig er in Den Haag nog over is van daadkracht. Terwijl Nederland al jaren worstelt met een vastgelopen asielsysteem, dreigt zelfs het beperkte pakket van Faber te verzanden in politiek gesteggel, strategisch gekonkel en partijen die elkaar vooral bezig lijken te houden.

Daarbovenop jaagt het kabinet gewone Nederlanders verder op kosten. De hoge brandstofprijzen raken niet alleen automobilisten en transporteurs, maar uiteindelijk iedereen die boodschappen doet, een bedrijf runt of afhankelijk is van vervoer. Terwijl buurlanden ingrijpen, blijft Nederland vasthouden aan lasten die de economie verzwakken en de concurrentiepositie ondermijnen.

Op asiel is het beeld al even ontluisterend. Waar strengere regels werden aangekondigd, blijft in de praktijk vooral een uitgeklede aanpak over die nauwelijks verschil zal maken. Dat voedt de woede bij kiezers die al veel langer zien dat de instroom doorgaat, opvanglocaties blijven groeien en politieke beloften telkens weer worden afgezwakt.

Ook op het terrein van transgenderzorg voor kinderen groeit de kritiek. Nieuw onderzoek uit Finland zet grote vraagtekens bij behandelingen die jarenlang als vooruitstrevend en zelfs levensreddend zijn gepresenteerd, terwijl de uitkomsten juist wijzen op verslechtering en blijvende schade. Daarmee komt ook Nederland, dat met het Dutch Protocol lang vooropliep, steeds nadrukkelijker onder druk te staan.

Het beeld dat overblijft is dat instituties, bestuurders en activisten telkens verder vooruitlopen op wat draaglijk, verdedigbaar en verstandig is. Of het nu gaat om asiel, energielasten of medische ingrepen bij kinderen: de rekening belandt steeds vaker bij gewone burgers, terwijl de politieke moed om echt te corrigeren nog altijd ontbreekt.