Kijk de uitzending

Nederland loopt vast in beleid dat steeds verder van de werkelijkheid af staat. Van asielcriminaliteit en illegaal verblijf tot stikstofregels, vakantieprijzen en leefstijlbetutteling: telkens botst de papieren werkelijkheid van bestuurders met de dagelijkse ervaring van burgers.

De discussie over asielzoekerscriminaliteit laat zien hoe cijfers politiek worden geframed. Waar drie procent verdachten onder asielzoekers als laag wordt gepresenteerd, ligt dat aandeel volgens de aangehaalde cijfers juist veel hoger dan onder autochtone Nederlanders, met vooral zorgen over groepen uit veilige landen die hier niet zouden hoeven zijn.

Ook het stikstofbeleid blijft boeren hard raken. Nieuwe maatregelen kunnen voor sommige bedrijven een krimp van veertig tot vijftig procent betekenen, terwijl kritisch wordt betwijfeld of de stikstofnormen werkelijk iets zeggen over de staat van de natuur. De boer betaalt opnieuw de prijs voor beleid dat op papier klopt, maar in de praktijk gezinnen en bedrijven kapotmaakt.

Daarbovenop blijkt de overheid slecht zicht te hebben op het aantal illegalen in Nederland. Officiële ramingen spreken over 20.000 ongedocumenteerden, terwijl deskundigen uit de praktijk waarschuwen dat het eerder om 200.000 mensen kan gaan. Zonder zicht op deze groep is er geen serieus migratiebeleid, geen effectieve terugkeer en geen bescherming tegen uitbuiting of criminaliteit.

Zelfs vakantie en een glas op het terras worden onderdeel van hetzelfde patroon. Nederlanders zien hun leven duurder worden door kabinetsbeleid, terwijl adviesraden alweer klaarstaan om alcohol verder te ontmoedigen en te denormaliseren. Een overheid die boeren, burgers en ondernemers steeds verder beklemt, moet niet verbaasd zijn als het vertrouwen in Den Haag verder afbrokkelt.